"Wybieram wolność, czyli rzecz o wyzwalaniu się z uzależnień"
Oczywiście, granica między piciem towarzyskim a uzależnieniem jest płynna. Nikt nie potrafi dać jednoznacznej odpowiedzi na pytanie: Gdzie właściwie kończy się picie towarzyskie, a zaczyna problem alkoholowy? Istnieje jednak pewna pomocna wskazówka. Brzmi ona następująco: JEŻELI POTRZEBUJESZ ALKOHOLU, ŻEBY BYĆ TOWARZYSKIM, NIE JEST TO JUŻ PICIE TOWARZYSKIE.
"Początek drogi. Wykłady psychologa na Oddziale Odwykowym"
Zbiór dwunastu wykładów stanowiących integralną część programu terapeutycznego opartego na połączeniu gruntownej edukacji o chorobie alkoholowej z terapią grupową i elementami psychoterapii indywidualnej oraz na jak najszybszym aktywnym włączeniu się do uczestnictwa we wspólnocie Anonimowych Alkoholików.
Cykl pomyślany jako zestaw tematów do przemyśleń, dyskusji i do rozpoczęcia pracy nad sobą.
"Zgoda na siebie. Wykłady psychologa na Oddziale Odwykowym"
"Dlaczego jestem zadowolony?" - powtórzył chłopczyk z łotrowskim uśmiechem. "Bo domyślam się, że skoro tyle tu końskiego g...., to gdzieś MUSI być też i konik. I pani na pewno pozwoli mi się przejechać"
"Aby wybaczyć. Poradnik dla rodzin alkoholików"
Książka ta nie pretenduje do roli wyroczni ani kompendium; nie powstała pod wpływem teoretycznych koncepcji choroby, lecz pod naciskiem praktycznych potrzeb. Jest niemal dosłownym zapisem omówień i wyjaśnień udzielanych w odpowiedzi na pytania uczestników czwartkowych grup rodzinnych.
"Podnieś głowę"
Jaki im zawód sprawiamy - swymi łzami i migrenami, które rozłupują czaszkę na pół; depresją, która nie pozwala zwlec się z łóżka, żeby pozmywać naczynia; niemocą, z powodu której dziś nie będzie obiadu. Czujemy głęboko pod pępkiem ten ich wyrzut i same siebie gotowe jesteśmy bić po twarzy. W końcu ze spuszczoną głową zmuszamy się do wysiłku - jeszcze trochę, jeszcze ileś lat. Aż dzieci podrosną. Aż coś się stanie.
No to niech się wreszcie stanie. Podnieś głowę.
O tej książce można też posłuchać w mini-wywiadzie dostępnym pod adresem:
http://www.youtube.com/watch?v=sUSKxAdYi-k
"Zaproszenie do życia"
Jeżeli przestajemy się stawać - a więc rozwijać, uczyć, dojrzewać i zmieniać - to znaczy, że przestajemy żyć, a więc po prostu i zwyczajnie zaczynamy stopniowo umierać. Człowiek nie jest jakiś, lecz bywa - i zawsze, ale to zawsze, każdy może stać się inny. Czasem niektórzy potrzebują pomocy, wskazówki, zachęty lub wsparcia.
Odwagą można się dzielić, mocy można dodawać i wiarę w sens przyjmowania wyzwań można rozniecać. Taka jest właśnie rola psychologii praktycznej.
"Po co nam psychologia? W zgodzie ze sobą"
"Prawdziwie zdrowy człowiek zdolny jest do miłości i pracy" - Zygmunt Freud
"Wyzdrowieć z uzależnienia"
Podszedł do jednych drzwi i usłyszał szepty, podszedł do drugich i dobiegły go szlochy, podszedł do trzecich, a tam wybuchy śmiechu. Tu wszedł i dobrze trafił, bo było to spotkanie Anonimowych Alkoholików. W sali, skąd dobiegały szepty, odbywał się mityng Al-Anon, a tam gdzie szlochy - DDA.
"Sekrety kobiet"
Otwieram na kartach tej książki swój gabinet. Całkowicie dyskretny, anonimowy, bez świadków, rejestracji, kartotek. Do nieczego nie będę zmuszać, niektóre rzeczy wytłumaczę, niektóre doradzę, zachęcając do samodzielnego zastanowienia.
Na stronie 92 w "Sekretach kobiet" zrobiłam błąd, na który zwróciło mi uwagę kilka uważnych czytelniczek. Pomieszały mi się najwyraźniej bohaterki z przeczytanych dawno temu książek. Bo to nie wiecznie optymistyczna Pollyanna z powieści Eleanor H. Porter, lecz Scarlett O'Hara z "Przeminęło z wiatrem" miała zwyczaj mawiać: "Pomyślę o tym jutro". Oczywiście! Można też dyskutować, czy trafnie oceniam "syndrom odkładania na później" jako przejaw bierności. Trochę tak, a trochę nie. W każdym razie za pomyłkę przepraszam, zostanie usunięta z następnych wydań książki. Ale poza tym, życzę samych dobrych wrażeń z lektury "Sekretów kobiet".
"MY rodzice dorosłych dzieci"
Znałam osobę, która zagadnięta, dlaczego będąc już w wieku emerytalnym, nie rzuca pracy, by wyręczyć córkę w obowiązkach związanych z opieką nad dwójką małych dzieci, odpowiadała: "Wierzę, że Pan Bóg dobrze to wymyślił. Gdyby stare kobiety miały wychowywać dzieci, toby je rodziły". I spokojnie dalej pracowała zawodowo, poświęcając małym wnuczkom nie całą uwagę i nie cały swój czas.
"Poprawka z matury"
Czy jest możliwe szczęśliwe życie po nieszczęśliwym dzieciństwie?
Takie pytanie postawiła autorka czytelnikom w prasowym ogłoszeniu zapowiadającym poszukiwanie materiałów do nowej książki. Jako terapeutka spotyka najczęściej tych, którym się nie powiodło, czekała więc na pozytywne opowieści czytelników. Otrzymała wiele listów. Tym razem Ewa Woydyłło wykorzystała w swojej książce nie tylko wyniki swojej wieloletniej pracy terapeutycznej, lecz także te autentyczne opowieści czytelników.
Nieszczęśliwa przeszłość nie musi zamknąć drogi do szczęścia. W dojrzałe życie można wejść jeszcze raz po świadomym rozprawieniu się z traumami dzieciństwa.
Ewa Woydyłło pokazuje jak to zrobić. Namawia do uważnej samoobserwacji i kontroli własnego życia. Analizuje urazy z dzieciństwa, problemy Dorosłych Dzieci Alkoholików. Pisze o roli wdzięczności i pamięci, która może być zła i dobra. W opowieściach czytelników zwraca uwagę na to, co odegrało zasadniczą rolę w odmianie złego losu. Buduje niekonwencjonalny model zarządzania firmą JATUITERAZ SA.